#LAATJENIETNAAIEN

He maker,
he culturele instelling,

he redacteur,

he producent,
he marketing- en communicatiemedewerker,
he grafisch ontwerper,
he dichter,
he boeker,
he programmamaker.

De sector is ziek. We werken veel voor weinig. De druk is hoog en de bedragen zijn klein. We komen opdagen voor weggooibedragen, we komen werken voor niets. Dat is ongezond. Voor ons, maar ook voor de sector.

 

Er heeft nog nooit iemand boodschappen gedaan van exposure en een gezonde ondernemer gaat huilend op de grond liggen van de freelance uurbedragen die in onze sector worden aangeboden.

We vragen jou om iets kleins: zeg 'nee' tegen onderbetaling, zet daarmee de sector een klein beetje op z'n kop. Check jezelf. Check je opdrachtgevers. Check de instelling waar je werkt. Check voor welke prijs je iemand inhuurt. Check of je op de academie leert hoe je professioneel onderneemt. Check wat je nog meer kan doen, buiten de gebaande paden, en gooi je werk niet in de uitverkoop.

#LAATJENIETNAAIEN

Wanneer voerde jij je laatste transparante gesprek over fair betaling?
Wanneer werkte jij je laatste onbetaalde overuur?

Wanneer keek jij op je rekening en dacht je: "Zo, voor dat werk had het best wat meer mogen zijn."

Wanneer vroeg jij voor het laatst aan een maker of die "gratis maar wel met veel exposure" op wilde komen draven. 

Wanneer werd jou voor het laatst 18,- euro per uur aangeboden door een grote instelling - "netto dan wel he, ik bedoel dat is dan zonder btw."

Wanneer keek jij naar de begroting van je subsidieaanvraag en dacht je: "we doen eigenlijk veel te veel voor veel te weinig geld, maar zonder hoge publieksaantallen komen we er niet en dan sterft ons initiatief een langzame dood, dus laat ik die performance artiest toch  maar proberen te regelen voor 200 ekkies, is beter dan niks."

Wanneer dacht jij voor het laatst: "holy shit deze klus betaalt goed, was dit maar vaker zo, dan had ik wat minder stress en kon ik meer investeren in het werk waar ik eigenlijk te weinig tijd voor heb."

Hoeveel miniklussen voor minigeld neem je aan, omdat je voor grote klussen eigenlijk te weinig krijgt.

Hoe zat dat nou met die ene keer dat je uitbetaling meer dan een maand duurde?

Wie zei er ook alweer: "daar moet je zijn, die betalen echt goed!"

Hoe reken je gedane arbeid eigenlijk om naar de juiste prijs en waarom leer je dat bijna niet op de kunstacademie?

Naaien opdrachtgevers jou of naai jij jezelf.

Naai jij jezelf als je bang bent om tegen een opdrachtgever zeggen: "wat je me nu biedt, is echt te weinig". 
Naai jij collega makers als je niks zegt, en die in het vervolg ook voor te weinig geld mogen komen opdraven?

Naaien we elkaar als we onderbetaling voor allerlei functies in de culturele sector in stand houden?

Naaien we onszelf als we zeggen: "maar dit weet je toch, dit is cultuur, we doen het niet voor het grote geld?"

Weet je hoeveel jouw arbeid waard is?

Weet je hoeveel jouw kunst waard is?

Weet je hoeveel jouw kennis waard is?

Durf je daar voor te gaan staan?

Kan dat in het werkveld anno nu?

Durven we met alle lagen uit de sector om de tafel om hier over te praten?

Durven we transparant te zijn?

Of is de sector een slang die zijn eigen staart opeet?

Zijn we dan tòch allemaal hobbyisten, die niks geven om veilige financiële ruimte en dus nog minder geven om betaalde tijd om ziek mooie kunst en evenementen te maken?

 

Nee toch?

Oke.

Laat je dan niet naaien.

© 2020 by @laatjenietnaaien - stay kwaad!

  • White Instagram Icon